syracuse etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
syracuse etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

26 Şubat 2011 Cumartesi

Sicilya'nın İnsanları

Sicilya’da gezdiğimiz süre boyunca maalesef buranın yerli halkıyla fazla tanışamadık. Zaten turist olduğumuz için ve araba kiraladığımız için sadece otellerdeki, restoranlardaki ve müzelerdeki insanlarla, bazen de sokak satıcılarıyla iletişime geçme imkanı bulduk. Ben İtalyanca bilmediğimden, onlar da herhangi bir yabancı dil bilmediğinden Sicilya halkını ve yaşantısını çok iyi tanıdığımı söyleyemem. Diğer taraftan, fazla resim çekmem de mümkün olmadı, çünkü insanların suratına objektifi çevirmek pek de hoş bir şey değil. Bazı –tamamen öznel- gözlemlerde bulundum, onları paylaşabilirim. 

Her şeyden önce Sicilya insanının Türkiye algısı üzerine bir çift laf edebilirim. Avrupa’nın genelinde olduğu gibi, eğer hiç Türkiye’ye ayak basılmamışsa, buranın Doğu’da bir yerlerde yer alan bir çeşit Arap-İslam ülkesi olduğu kanısı genel halk arasında yaygın.

İki anekdot: Birincisi arabayı kiraladığımız europcar şirketindeki kadın benim ehliyetimin üzerinde Latin alfabesiyle yazılar olduğunu görünce, beni ikinci sürücü olarak kaydetmeyi kabul etti. Demek ki, Türkiye’de (heralde Osmanlı algısının devamı) Arap alfabesinin kullanıldığı düşünülüyor. İkinci olarak, küçük bir kentte kaldığımız hostelin sahibi bana ‘Türkiye’de de problemler var mı?’ diye sorarak Tunus ve Mısır’daki ayaklanmalara benzer olayların bizde de olup olmadığını öğrenmek istedi. Bu da Türkiye’nin sadece coğrafi olarak değil, siyasi olarak da genel olarak Arap dünyasının bir parçası olarak algılandığını gösteriyor. Bunun dışında, genelde ‘Turchia’dan geliyorum dediğimde, bir çok insanın suratında herhangi bir kas oynaması görmedim. Ama tüm bunları Sicilyalıları yargılamak için sıralamadım, sadece bir fikir vermek için.

Beni sürekli İtalyan sandıklarını, birkaç kere bana yol sormaya yeltendiklerini ekleyebilirim. Ama ‘no capito!’ ‘no İtaliano’ gibi şeyler zırvalayıp ellerimi iki yana çaresizlikle açtım. En sosyal anlarımı trafikte yaşadım. Arabalara yada yayalara yol verince mutlaka göz teması kurup gülümseniyor, hatta bizdeki gibi işte, bir selam çakılıyor. Her seferinde seve seve kurdum bu iletişimi..  

Sicilya, sonuçta İtalya. Genel İtalyan klişeleri ile insan ister istemez karşılaşıyor, yada klişe olduğu için sadece onları algılıyoruz. Sonuçta buranın gençliği ile ne biliyim Berlin’in yada İzmir’in gençliği arasında hiçbir fark yok. Küreselleşme o farkları zaten sildi, süpürdü. Ben de daha çok orta yaşlı ve yaşlılara bakarak genel bir Sicilya portresi oluşturmaya çalıştım kafamda. Burası, unutmamalı, Akdeniz’in orta yerinde bir ada. Homojen bir nüfus beklemek, belirli bir tip, kategori oluşturmak imkansız gibi. Adanın geçmişinde ve bugününde yetmiş milletten insan var, tam bir Akdenizlilik yani! Bence en doğru tanımlama bu olur.  

Torununu parka getirmiş dede ve anneanne
İnsanlarla ilgili dikkatimi çeken noktalardan biri, meydanlarda orta yaşlı adamların toplanması oldu. Küçük-büyük tüm kentlerde meydanlarda birtakım kısa boylu, göbekli, vasat giyinimli erkekler ya volta atıyorlar, ya bir masanın etrafında kağıt oynuyorlar yada hararetle bir şeyler tartışıyorlar. Bunun fotoğrafını birkaç kere çekmeyi denedim. Konuşmalar hep gürültülü, hep sanki her an kavga çıkabilirmiş gibi. Akranı olan kadınları ise çevrede pek göremedim, ya evlerinde işlerle uğraşıyorlar yada çarşıda manavda alışveriş yapıyorlar. Erkeklerin kamusal alanlarda görünür olduğu, kadının pek ortalarda dolaşmadığı bir yer Sicilya. Tabii bu dediğim taşra için geçerli, kentte böyle bir durum yok. Akdenizlinin habitusu, yada modus vivendisi bu işte. Bunu görmek beni gülümsetiyor, feminist kadın hareketinin taşraya ulaşması daha vakit alacak gibi burada…

Sokağa bir masa atmış, kağıt oynayan adamlar

Kayığın üzerinde kağıt oynayan ve tartışan adam kişiler

Palermo'da bir restoranda futbol gazetesi okuyan genç adam

Sicilya’da şimdiye kadar tek bir Türkiyeli’ye rastlamadığımı da belirtmek isterim. Türkler henüz Prag, Paris ve Londra’yı gezmeyi bitiremediler herhalde. Yakında burayı da keşfederler! Diğer turistlere gelince, bol bol Alman, Fransız ve Amerikalı var. Almanlar doğal güzellikleri, Fransızlar Orta Çağ mimarisini görmeye, Amerikalılar ise birazcık Avrupa havası koklamaya (‘this is awesome!’) gelmişler. Yazın buradaki turist deryasını düşünmek bile istemiyorum, hele ki buradaki kilometreler boyunca uzanan plajları gördükten sonra..


Tunusluların oturduğu bir mahalledeki duvardaki yazı. Tercümeye gerek yok.

Sirakusa'da şeker satan amcalar




19 Şubat 2011 Cumartesi

LOL Hostel (Syracuse)

Şimdiye kadar kaldığım en iyi en temiz en havalı ve uygun fiyatlı hostel! Syracuse'a gelecek olanlar varsa tavsiye ediyorum buradan efendim..
Mutfak (bütün bütün mobilyalar IKEA'dan bu arada)

Çamaşırlarımızı yıkayabildik burada..

Suyun Gücü, Tunç Çağı İnsanlarının İnadı: Cava Grande di Cassibile

Müzeden çıkınca Syracuse'da, havanın açtığını gördük ve şansımızı denemeye karar verdik. Syracuse yakınındaki Tunç Çağı kaya mezarlarının olduğu bir yer vardı, Edinburg'daki Sicilya uzmanı profesör önermişti. Tam olarak nasıl bir şey olduğunu bilmiyordum, neyle karşılaşacağımızı da bilmiyorduk ama hadi gidelim bari dedik. Ne kaybederiz?

Cava Grande di Cassibile tabelalarını takip edip bir dağın tepesinde bulduk kendimizi. Arkeolojik parkın kapalı olduğunu görünce hayal kırıklığına uğradık ama o kadar yolu gelmişken biraz çevreye baksak fena olmaz deyip kapıyı kapatan zincirin üzerinden atlayıp içeri girdik. Ve iyi ki de girdik!

Burası öyle bir yer ki hem bir doğa harikası hem de insanın doğayı nasıl manipule ettiğini, kullandığını, kendine göre şekillendirdiğini gösteren olağanüstü güzellikte, gözlere şenlik bir doğa parçası..

Çok deriiiiiin bir vadi düşünün, milyonlarca yılda suyun yavaş yavaş erittiği, alıp sürüklediği kireçtaşından bir vadi. Bir kanyon gibi daha çok ve insanoğlu-insankızı buradaki dik kayalıklara çıkıp kendine mağaralar açmış, içlerine mezarlar yapmış... Bizim olduğumuz noktadan Siracuse Koyu ve deniz de görülebiliyordu. Sonuç nefes kesici bir görüntü. Ben susuyim artık da resimler konuşsun..

Vadinin ve mezarların genel görünümü. Cava Grande di Cassibile'de.

Cava Grande di Cassibile'den Doğu'ya, denize bakış

Mezarlara ve insan yapımı mağaralara bakış, üzerlerine güneş gelince çok daha etkileyici oldular

Çok rüzgar vardı, aşağıya düşmemek gerek :)

Yine mağaralar, doğa..

Dağ Lalesi- bana Kurudere'yi anımsattı.

Panoramik Görünüm, Vadide nehrin aktığı yer S şeklinde görülüyor..

Syracuse, Yahudi Mahallesi ve Güzel Akdeniz

Syracuse (Türkçesi var mı bilmiyorum) -bence- Sicilya'nın en güzel kenti. Özellikle üzerinde eski mahallelerin olduğu adacıkta gezmek tadından yenmeyecek bir yemek gibi.

İşte İtalya'nın ikoncanı.

Adacığa geçişteki marina

Burada insanlar bir çeşit kano basketbolu oynuyorlardı. Oyunun resmi adını bilmiyorum ama eğlenceli gözüküyordu.

Faşistlere karşı savaşmış insan şehit ilan edilmiş ve ismi caddeye verilmiş. Memleketimin tam tersi..

Meydandaki çeşmedeki kadın ve çocuk heykeli hoşuma gitti. Kadının yüzündeki ifade çok gerçekçi geldi..

Bu ilginç. Siracuse'daki katedral Klasik Dönem tapınağının üzerine kurulmuş. Tapınağın sütunları hala ayakta duruyor..

Katedralın ön cephesi, pek bir süslü.

Siracuse'daki Yahudi Mahallesi

Siracuse Evleri ve Akdeniz
Kentin kökenleri koloni öncesine, hatta Paleolitik'e kadar geri gidiyor ama burayı özel yapan herhalde Doğu Akdeniz ile en çok ilişkiye, etkileşime girmiş Sicilya kenti olması.

Siracuse Yakınında Bir Dolmen

Siracuse'dan Avola tarafına giderken yolda üzerinde dolmen yazan bir tabela görünce hemen o yöne döndük. Etrafında hiç bir şey olmayan ama yine de yıkılmasın diye desteklenmiş, hangi döneme ait olduğunu bilemediğimiz bir dolmen ile karşılaştık. Bu Sicilya'da gördüğüm ilk dolmen. Bilindiği gibi, özellikle Malta'da çok sayıda dolmen var, Sicilya'nın Doğusunda bulunan dolmenlerin de (Malta'ya yakın olan bölümü) kültürel etkileşim sonucunda inşa edildiği düşünülüyor.

Dolmenler (megalitler, menhirler) Avrupa'nın Atlantik kıyısı boyunca ama ayrıca Akdeniz'de, yada Trakya'da da mesela görülen gizemli insan eliyle yapılmış monolitik taşlardan oluşan anıtlar. İşlevleri üzerine bir dolu tartışma var. Bazıları sadece mezar olduğunu, bazıları kült alanı olduğunu, bazıları ise farklı toplumların kendi topraklarının sınırlarını göstermek için bunları inşa ettiğini söylüyor..

Dolmen. Kendi başına orada inatla duruyor, zamana meydan okuyor, ya da belki canı sıkılıyor..

Dolmen (yandan)

Dolmen ve ben (ölçek olarak)

18 Şubat 2011 Cuma

Yağmurlu Bir Günde Eşsiz Bir Sürpriz: Pigme Filler

Güne gözümüzü 8:30'da açtığımızda maalesef yağmur yağdığını gördük. Aslında çevredeki Tunç Çağı mezarlıklarından birini ziyaret edecektik ama bunun yerine müzeye gitmeye karar verdik. Pek istemeye istemeye gidiyordum aslında ilk başta, pek keyfim yoktu, ta ki, müzenin ilk salonundaki fosilleri ve Pleistosen faunası ile ilgili vitrinleri görene kadar. İşte o an -tam bir nerd gibi- çok çok mutlu oldum. Hemen aklıma Canan Ç. geldi, ahh bir arkeozoologun çok mutlu olacağı bir yerdi bence. Benim de neşemi hemen yerine getirdi..

Buraya kısaca bu durumun beni niye heyecanlandırdığını açıklamak isterim. Herşeyden önce Buzul Çağı faunası her zaman ve her yerde heyecan verici çünkü genelde soyu tükenmiş tuhaf, sevimli hayvanlar bunlar. Mesela mamutlar..Ancak adalarda olayı daha da tuhaf yapan bir durum var. Buralarda hayvanlar anakaradaki dostlarından ayrı kaldıkları ve izole bir şekilde nesillerini sürdürdükleri için çok dar bir genetik havuza sahip oluyorlar. Bunun sonucunda -eğer adada rakip başka bir hayvan yoksa mesela- cüceleşmeye başlıyorlar (dwarfism) yada devleşiyorlar (gigantism). Bu duruma genel olarak Adalılık Olgusu (Insularity) deniyor. Akdeniz adalarında bolca gözlenen bir olgu bu. Mesela Kıbrıs'ta, Malta'da yada Girit'te adada yaşayan memelilerin zamanla cüceleştiği görülüyor.

Aynı durum Sicilya'da da var. Unutmayalım ki Sicilya Messina Boğazı ile İtalya anakarasına çok yakın olsa da (hayvanlar yüzerek geçebilir mesela), boğaz çok derin olduğu için Buzul Çağı'nda bile hiç bir zaman tam olarak anakaraya bağlı değil. Bu durum adaya yeni hayvan gruplarının gelmesini engelleyen ve gen havuzunu daraltan bir durum. Dolayısıyla buraya bir zaman İtalya üzerinden ulaşmış olan filler ve hipopotamuslar cüceleşerek yaşamlarını sürdürüyorlarmış..Holosenle birlikte -muhtemelen insanların adaya gelip insandan korkmayı bilmeyen bu hayvanları avlayıp tüketinceye kadar- soyları tükendiii, gittiii..

Bir adet fosil..

Pigme Fil (Elephas falconeri), La Grotta di Spinagallo'dan.Önbacağı,metapodiali,çenesi görülüyor..

Aramızda kalsın: Fotoğraf çekmek yasaktı. Bu fotoğrafı makinayı kurarak çektim, çok mu belli oluyor?

Pigme Filler: Arkadan..

Pigme Filler: Önden

Bu obsidyen dilgiler geç Neolitik dönemden (MÖ 4500-4000 gibi). Buraya da obsidyen Lipari denen adadan geliyor. Yani Ege'deki gibi yine obsidyen kaynağı bir ada..

Bunlar da efendim Diana Kültürü'ne ait kırmızı astarlı kaplar..

Müze dışarıdan pek çekici değil ama Sicilya'da şimdiye kadar gezdiğim en iyi müze. Bir prehistoryacı için cennet, adadaki tüm kültürel gelişimi en başından orta Çağ'a kadar görüp sindirmek mümkün. Ayrıca sadece çanak çömlek değil, farklı yönleriyle kültürler -İngilizce olarak- tanıtılıyor. 5 yıldız verdim!
  

Sicilya'nın Doğusunda Önemli Bir Antik Kent: Sirakusa-Syracuse

Klasik Dönem tiyatrosu, Roma Dönemi tiyatrosu ve en önemli kayalara oyulmuş mezarları ve insan yapımı mağaralarıyla, ayrıca yemyeşil huzur dolu ortamıyla, Sirakusa Arkeolojik Parkı gerçekten gezmeye değer. Giriş 10 Euro ama arkeoloji öğrencilerine her yerde olduğu gibi burada da giriş bedava!
 Fotoğraflar şu şekilde efendim:

Roma Dönemi Tiyatrosu.Gladyatörlerin Savaştığı Yer!

Önemli bir arkeolog olan bu zat çevredeki birçok önemli kazıyı yönetmiş, ismi bu sokağa verilmiş.

Klasik-Helenistik Dönem Tiyatrosu, çok iyi korunmuş durumda..

Tiyatrodan Deniz Manzarası

Tiyatronun hemen arkasındaki kayalara oyulmuş mezarlar ve mağaralar

Bu oyuklardan birinde su kaynağı var. Çok gürültülü!

Burası insan yapımı bir mağara.Neden böyle bir şey yapmış insanoğlu? Bilmiyorum. Yüksekliği 32 metre ve girişi kulağa benzediği için burayı ziyarete gelen Caravacchio (ressam) buraya Kulak Mağarası adını vermiş..

Mağaranın içeriden görünümü..Creepy..
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...